పోయెఁగ పోయెఁగ కాలము వెళ్లి పోయెఁగ పోయెఁగ మాయ
సంసార సం పదఁ గూర్ప మరిగి యాయు వంతయు వ్యర్థ మైపోయెఁ
దరిగి ||పోయెఁగ||

1. ఇలలో నెందరు నీతో నీడైనవారు కలఁ గాంచి మేల్కొన్న గతి
మడసినారు ||పోయెఁగ||

2. జల బుద్భుదము కంటె చులకని బ్రదుకు దలపోసి దీని యా శలు
గొయ్యి వెదకు ||పోయెఁగ||

3. ఎన్నాళ్ళు సుఖ పెట్టె నెరవౌ నీ మేను కన్ను మూసిననాఁడె కాటి
పాలౌను ||పోయెఁగ||

4. మద మత్సరముల వెం బడి గూడి నీవు హృదయాభిమానము వదలు
కొన్నావు ||పోయెఁగ||

5. చెడు దుర్గుణముల పో షించుట విడువ గడబాట్లు నీ కనులు
గానంగలేవ ||పోయెఁగ||

6. జవ్వన బలముచే క్రొవ్వుచు నీవు నవ్వులాటల ప్రొద్దు నడిపి యున్నావు
||పోయెఁగ||